THE MIRACLE OF BUROCRACY

The Captain’s Log Book 39
         
Puerto Pesquero Artisenal, Esmeraldas, Ecuador:
Sunday, June 20, 2020
00º59´184´´ North, 079º38´787´´ West

The Miracle of Burocracy
The captain is back on board. For over a year, the ship has been moored right in the middle of a small fishing port in Ecuador. Azart is by far the largest ship. The russian Pasha has been the lonely guardian. In the very beginning our Surinamese director Tolin Alexander had come to make a theater show about the pride of the province: marimba. When we started the conversations with the Municipality and with the actors and musicians the pandemic broke loose. In a few days the Fools turned from welcome guests into pariahs. No island in the Pacific would be willing to receive them. Basically, that marked the end of a journey that had continued for 32 years. Tolin remained a prisoner of the ship for four months before he could return to his country. And soon after the captain had an emergency surgery in which a fist-sized tumor was removed from his spine. From now on he’ll drive a wheelchair if he has to walk more than a hundred meters. No more travels. Finita La Commedia.

The captain is back on board after ten months of medical treatment. Never before had he left his ship for more than ten days. A fine job awaits him. The ship is to be given as a gift to the theater group “Humor & Life” who in the meantime managed to have the city of Manta fully embrace the project. For thirty yearshe ship gets 2000 on loan to set up the ship as a theater. Next to it stands the tribune and some old containers as an office. First they planned the ship at the very end of the beach. I actually liked this spot in the lost corner the best. But after a few months of reflection, the department of public works came up with the brilliant idea to use the ship as a magnet to develop the entire beach that in its present state is fairly shabby. That’s a miracle! The ship is to become the catalyst to boost the beach as a tourist and cultural destination. This would serve the community of fishermen in the hamlet of San Mateo as well as the inhabitants of the city itself, six kilometers away. There’s a neat end loop planned for the bus and a parking lot for the cars and for the small fishing boats. There will be a boulevard with trees, bars and restaurants. I wonder if the city will be able to realise these plans in the coming ten years or so but one thing but one thing seems to be certain: the ship will rise as a gigantic sculpture on the beach, as big as a stranded whale. Finally, the vessel reveals her full dimensions we always kept hidden from the public. The show must go on.

Meanwhile, our friends from the theater group have spoken to an impressive crowd of officials and lawyers. The provincial “House of Culture” is also most enthusiastic. They lost two thousand theater seats during the earthquake of 2016. Next week the long-awaited skipper will head to the city himself to make a kind of small triumphal procession, preferably without his wheelbarrow. In his suitcases he brought 17 kilos or 28 copies of his photo book “Ship of Fools”, to be used as a passport, each copie earmarked with a designated name and dedication. One of the challenges is to muster enough strength to pull the 180-ton ship 130 meters up the beach. A small dutch company specialized in ship stability made the design for this. Pray the province send its most powerful bulldozers to Manta. Or else, let the Ecuadorian navy do the job. In the end, it’s a national affair. All the world is a stage.

Negotiations are also taking place in the port of Esmeraldas. After more than a year, they suddenly remembered the existence of the ship. Since our shipping agent died of Covid they had to beg me to tell me since when we’re in port. They threaten huge fines on harbor dues that no one said existed. In fact, they have put an embargo on the ship for not being seaworthy. We may neither stay nor sail. With this riddle they came up and this riddle they must solve themselves. They actually informed the Dutch Ministry of Infrastructure and Water Management about the seizure. The next issue is whether import tax should be paid on the importation of the ship and tribune. I’ll speak to these Navy officials from my pram, to emphasize the seriousness of the matter It’s high time the captain gets back on board. A peremtory job awaits him. Navigare necesse est. A ship must sail.

El Milagro de la Burocracia

El capitán está de vuelta a bordo. Durante más de un año, el barco ha estado amarrado en medio de un pequeño puerto pesquero en Ecuador. Azart es, con mucho, el barco más grande. El ruso Pasha ha sido el guardián solitario. Al principio, nuestro director surinamés, Tolin Alexander, había venido a hacer un espectáculo sobre el orgullo de la provincia: la marimba. Habíamos iniciado las conversaciones con la Municipalidad y con los actores y músicos cuando se desató la pandemia. En pocos días, los Locos pasaron de ser los invitados bienvenidos a parias. Ninguna isla del Pacífico estaría dispuesta a recibirnos. Básicamente, eso marcó el final de un viaje que había continuado durante treinte y dos años. Tolin permaneció prisionero del barco durante cuatro meses antes de poder regresar a su país. Poco después, el capitán se sometió a una cirugía de emergencia en la que le extirparon un tumor del tamaño de un puño de la columna. A partir de ahora conducirá una silla de ruedas si tiene que caminar más de cien metros. No más viajes. Finita La Commedia.

El capitán está de regreso a bordo después de diez meses de tratamiento médico. Nunca antes había dejado su barco durante más de diez días. Le espera un buen labor. El barco se entregará como regalo al grupo de teatro “Humor & Vida” que, mientras tanto, logró que la ciudad de Manta aceptara plenamente el proyecto. El barco obtiene 2000 m² en préstamo durante treinta años para instalarlo como teatro. Junto a ella se pona la tribuna y unos viejos contenedores a modo de despacho. Primero planearon el barco al final de la playa. De hecho, me gustó más este lugar en la esquina perdida. Pero después de unos meses de reflexión, al departamento de obras públicas se le ocurrió la brillante idea de utilizar el barco como imán para desarrollar toda la playa que en su estado actual está bastante deteriorada. ¡Eso es un milagro! El barco se convertirá en el catalizador para impulsar la playa como destino turístico y cultural. Este serviría tanto a la comunidad de pescadores de la parroquia de San Mateo como a los habitantes de la propia ciudad, a seis kilómetros de distancia. Hay un terminal del autobús planeado y un parking para los coches y para las lanchas. Habrá un bulevar con árboles, bares y restaurantes. Me pregunto si la ciudad podrá hacer realidad estos planes en los próximos diez años, pero una cosa parece segura: el buque se elevará como una escultura gigantesca en medio de la playa, tan grande como una ballena varada. Finalmente revela todas sus dimensiones que siempre mantuvimos ocultas al público. The Show Must Go On.

Mientras tanto, nuestros amigos del grupo de teatro se han dirigido a una multitud impresionante de funcionarios y abogados. La “Casa de la Cultura” provincial también es de los más entusiasmados. Perdieron dos mil butacas de teatro durante el terremoto de 2016. La semana que viene el esperado capitán se dirigirá él mismo a la ciudad para hacer una especie de pequeña procesión triunfal, preferiblemente sin ser conducido en su carretilla. En sus maletas trajo 17 kilos o 28 copias de su fotolibro “Barco de los Locos”, para usar como pasaporte, cada uno con un nombre designado y una dedicación. Uno de los desafíos es reunir la fuerza suficiente para tirar del barco de 180 toneladas a 130 metros de la playa. Una pequeña empresa holandesa especializada en la estabilidad de barcos hizo el diseño para la maniobra. Ojalá que la provincia envíe sus topadoras más poderosas a Manta. O de lo contrario, la armada ecuatoriana hace el trabajo. Al final, es un asunto nacional. El mundo entero es un teatro.

También se están llevando a cabo negociaciones en el puerto de Esmeraldas. Después de más de un año, de repente recordaron la existencia del barco. Dado que nuestro agente de transporte murió de Covid, tuvieron que rogarme que me dijera desde cuándo estamos en el puerto. Amenazan con enormes multas sobre las cuotas portuarias que nadie dijo que existían. De hecho, han puesto un embargo al barco por no estar en condiciones de navegar. No podemos quedarnos en el puerto ni navegar. Con este acertijo se les ocurrió y este acertijo deben resolverlo ellos mismos. De hecho, informaron al Ministerio de Infraestructura y Gestión del Agua de Holanda sobre la incautación. La siguiente cuestión es si se deben pagar impuestos sobre la importación del barco y la tribuna. A estos oficiales de la Marina me dirijo desde mi cochecito, para enfatizar la gravedad del asunto. Ya fue la hora de que el capitán vuelva a bordo. Le espera un labor perentorio. Navigare necesse est. El barco tiene que navegar.

Le Miracle de la Bureaucratie
Le capitaine est de retour à bord. Depuis plus d’un an, le navire est amarré au beau milieu d’un petit port de pêche en Equateur. Azart y est de loin le plus grand navire. Pacha le russe a été son gardien solitaire. Au tout début, notre metteur en scène surinamais Tolin Alexander était venu faire un spectacle sur la fierté de la province: le marimba. Nous avions entamé les conversations avec la Municipalité et avec les comédiens et musiciens lorsque la pandémie s’est déchaînée. En quelques jours, les Fous sont passés d’invités bienvenus à parias. Aucune île du Pacifique ne serait disposée à nous recevoir. En gros, cela marquait la fin d’un voyage qui durait depuis trente deux ans. Tolin est resté prisonnier du navire pendant quatre mois avant de pouvoir retourner dans son pays. Et peu de temps après, le capitaine a subi une opération d’urgence au cours de laquelle une tumeur de la taille d’un poing a été retirée de sa colonne vertébrale. Désormais, il conduira un fauteuil roulant s’il doit marcher plus de cent mètres. Plus de voyages. Finita La Commedia.

Le capitaine est de retour à bord après dix mois de traitement médical. Jamais auparavant il n’avait quitté son navire plus de dix jours. Un beau travail l’attend. Le navire va être offert en cadeau à la troupe de théâtre “Humour & Vie” qui a entre-temps réussi à faire en sorte que la ville de Manta adhère pleinement au projet. Le navire obtient 2000 m² en prêt pendant trente ans pour aménager le navire en théâtre. A côté on monte les gradins et quelques vieux conteneurs comme bureau. D’abord le bateau a été planifié tout au bout de la plage. En fait, j’aime mieux cet endroit dans le coin perdu. Mais après quelques mois de réflexion, le département des travaux publics a eu la brillante idée d’utiliser le navire comme aimant pour aménager toute la plage qui dans son état actuel est assez délabrée. C’est un miracle ! Le navire doit devenir le catalyseur pour dynamiser la plage en tant que destination touristique et culturelle. Cela desservirait la communauté de pêcheurs du hameau de San Mateo ainsi que les habitants de la ville elle-même, à six kilomètres de là. Un terminal de bus y est prévu ainsi qu’un parking pour les voitures et pour les petits bateaux de pêche. Il y aura un boulevard avec des arbres, des bars et des restaurants. Je me demande si la ville sera en mesure de réaliser ces plans dans les dix prochaines années mais une chose semble proche : le navire s’élèvera comme une gigantesque sculpture sur la plage, aussi gros qu’une baleine échouée. Enfin, le vaisseau dévoile ses pleines dimensions que nous avons toujours tenues cachées au public. The show must go on.

Pendant ce temps, nos amis de la troupe de théâtre ont parlé à une foule impressionnante de fonctionnaires et d’avocats. La “Maison de la Culture” provinciale est également des plus enthousiastes. Ils ont perdu deux mille places de théâtre lors du séisme de 2016. La semaine prochaine, le skipper tant attendu se rendra lui-même en ville pour faire une sorte de petit cortège triomphal, de préférence sans sa brouette. Dans ses valises, il a apporté 17 kilos ou 28 exemplaires de son livre photo “Ship of Fools”, à utiliser comme passeport, chacun étant affecté d’un nom désigné et d’une dédicace. L’un des défis consiste à rassembler suffisamment de force pour tirer le navire de 180 tonnes 130 mètres plus loin sur la plage. Une petite entreprise néerlandaise spécialisée dans la stabilité des navires a fait le dessin de la manœuvre. On prie pour que la province envoie ses bulldozers les plus puissants à Manta. Ou bien, laissez la marine équatorienne faire le boulot. En fin de compte, c’est une affaire nationale. Le monde entier est une théâtre.

Des négociations sont également en cours dans le port d’Esmeraldas. Après plus d’un an, ils se souvinrent soudain de l’existence du navire. Depuis que notre agent maritime est décédé de Covid, ils ont dû me supplier de me dire depuis quand nous sommes arrivés au port. Ils menacent d’amendes énormes sur les droits de port dont personne n’a dit qu’ils existaient. En fait, ils ont mis un embargo sur le bateau pour ne pas être en état de naviguer. Nous n’avons pas le droit de rester ni naviguer. Avec cette énigme ils sont venus et cette énigme, ils doivent le résoudre eux-mêmes. Ils ont en fait informé le ministère néerlandais des Infrastructures de la saisie. La question suivante est de savoir si une taxe à l’importation doit être payée sur l’importation du bateau et des gradins. Je vais m’adresser à ces officiels de la Marine depuis mon landau, pour souligner la gravité de l’affaire. Il est grand temps que le capitaine remonte à bord. Un travail péremptoire l’attend. Navigare necesse est. Un navire doit naviguer.

Het Groot Wonder van de Burocratie
De kapitein is terug aan boord. Het schip ligt al meer dan een jaar midden in een kleine vissershaven in Ecuador. Azart is er verreweg het grootste schip. De Russische matroos Pasha was de eenzame bewaker. In het prille begin kwam onze Surinaamse regisseur Tolin Alexander om een ​theatervoorstelling te maken over de trots van de provincie: marimba. Toen we de gesprekken waren begonnen met de gemeente en met de acteurs en muzikanten brak de pandemie uit. In een paar dagen tijd veranderden de Fools van welkome gasten in paria’s. Geen eiland in de Stille Oceaan wil ze nog ontvangen. Kortom, het betekende het einde van een reis die twee-en-dertig jaar had geduurd. Tolin bleef nog vier maanden de gevangene van het schip voordat hij naar zijn land kon terugkeren. Kort daarna onderging de kapitein een spoedoperatie waarbij een vuistgrote tumor uit zijn ruggengraat werd verwijderd. Voortaan rijdt hij in een rolstoel als hij meer dan honderd meter moet lopen. Nooit meer varen. Finita La Commedia.

De kapitein is na tien maanden medische behandeling terug aan boord. Nooit eerder had hij zijn schip langer dan tien dagen verlaten. Er wacht hem een schoone taak. Het schip wordt cadeau gegeven aan de theatergroep “Humor & Leven” die ondertussen de stad Manta zover gekregen heeft het project van harte te omarmen. Het schip krijgt voor dertig jaar 2000 m² in bruikleen om het op het strand als theater in te richten. Ernaast komen de tribune en enkele oude containers als kantoor. Eerst hadden ze het schip helemaal aan het einde van het strand gepland. Ik vond deze plek in de verloren hoek eigenlijk het leukst. Maar na een paar maanden nadenken kwam de dienst Openbare Werken op het briljante idee om het schip als magneet te gebruiken om het hele strand te ontwikkelen. Nu is dat nogal een een zooitje. Dat is een groot wonder! Het schip moet de katalysator worden om het strand als toeristische en culturele bestemming een impuls te geven. Dit komt zowel de vissersgemeenschap in het gehucht San Mateo ten goede als de inwoners van de stad zelf, zes kilometer verderop. Er is een keurige eindlus voorzien voor de bus en een parkeerplaats voor de auto’s en de kleine vissersbootjes. Er komt een boulevard met bomen, bars en restaurants. Het is de vraag of de stad deze plannen de komende tien jaar zal kunnen realiseren, maar één ding lijkt dichtbij: Op het strand verrijst het schip als een gigantische sculptuur, zo groot als een gestrande walvis. Eindelijk onthult het schip haar volledige afmetingen die we altijd voor het publiek verborgen hielden. The show must go on.

Ondertussen hebben onze vrienden van de theatergroep gesproken met een indrukwekkende menigte ambtenaren en advocaten. Ook het provinciale “Huis van Cultuur” is super enthousiast. Ze verloren tweeduizend theaterstoelen tijdens de aardbeving van 2016. Volgende week trekt de langverwachte schipper zelf naar de stad op om er een ​​soort kleine triomftocht te maken, liefst zonder in zijn kruiwagen rondgereden te worden. In zijn koffers bracht hij 17 kilo of 28 exemplaren van zijn fotoboek “Ship of Fools” mee om als paspoort te gebruiken, elk voorzien van een specifieke naam en opdracht. Een van de uitdagingen is om genoeg trekkracht bijeen te brengen om het 180 ton wegende schip 130 meter het strand op te trekken. Een klein nederlands bedrijf gespecialiseerd in scheepsstabiliteit heeft hiervoor het ontwerp gemaakt. Laten we bidden dat de provincie zijn krachtigste bulldozers naar Manta stuurt. Of laat anders de Ecuadoraanse marine het werk doen. Het is tenslotte een nationale aangelegenheid. De wereld is een schouwtoneel.

Ook in de haven van Esmeraldas vinden onderhandelingen plaats. Na meer dan een jaar herinnerden ze zich plotseling het bestaan ​​van het schip. Omdat onze scheepsagent aan Covid stierf moesten ze mij smeken om te vertellen sinds wanneer we in de haven zijn. Ze dreigen met enorme boetes op havengeld waarvan niemand ons vert dat ze bestonden. Nu hebben ze beslag op het schip gelegd omdat ze vinden dat het niet zeewaardig is. We mogen noch blijven noch varen. Met dit raadsel zijn ze zelf gekomen en moeten ze zelf maar oplossen. Zij hebben reeds het Nederlandse ministerie van Infrastructuur en Waterstaat geïnformeerd over het beslag. De volgende vraag is of er invoerbelasting moet worden betaald over de invoer van het schip en de tribune. Deze keer sta ik wel vanuit mijn kinderwagen deze marineofficieren te woord, om de ernst van de zaak te benadrukken. Het is hoog tijd dat de kapitein terug aan boord is. Er wacht hem een ​​schoone taak. Navigare necesse est. Een schip moet varen.

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.