Μωρίας Εγκώμιον
Μια γκροτέσκα κωμωδία
Κατά τον  Έρασμος Ροτεροδάμος
Είσοδος: 13 λεπτά/κιλό
Υπέρβαροι πάνω από 77 κιλά δεν χρεώνεται επιβάρυνση
Είσοδος ελεύθερη (δωρεάν) πάνω από 111 kg

Το 1511 εμφανίστηκε η Δόξα της Τρέλας, το έργο το πιο σατιρικό και πιο δημοφιλή του Έρασμου, ενός ανεξάρτητου στοχαστή, ανθρωπιστή και ειρηνιστή, που θεωρείται ως ο πρώτος πολίτης της Ευρώπης για το κατ 'εξοχήν ευρωπαϊκό πνεύμα του. Σάτιρα του είναι (...)ένα από τα σημαντικότερα δημιουργήματα του γέλιου ένα καρναβάλι στην παγκόσμια λογοτεχνία, όπως αναφέρει ο Ρώσος κριτικός Μιχαήλ Μπαχτίν.

Το βιβλίο αυτό είναι το αποκορύφωμα μιας ολόκληρης κουλτούρας του γέλιου και χλευασμού από τον δημοφιλή και παράξενο κόσμο της Αποκριάς, με φάρσες, το φεστιβάλ του γαϊδουριού, αχαλίνωτες πομπές, μακάβριους χορούς  και σε πολλες άλλες εξωφρενικές, θορυβώδης και ανατρεπτικές εκδηλώσεις, που ενέπνευσαν τους μεγαλύτερους καλλιτέχνες της εποχής του όπως Ιερώνυμου Μπος, Άλμπρεχτ Ντύρερ και Pieter Brueghel. Η σημασία αυτού του κωμικού σύμπαντος είναι οότι  κόσμος γύρισε ανάποδα, μια δραματική αντιστροφή των ταυτοτήτων στις οποίες οι φτωχοί είναι πλούσιοι, μια γυναίκα έναν άνδρα, ο βασιλιάς έναν τρελός! O τρελός κατέχει (χτίζει) (παραμορφώσιμη) καθρέφτη στο πρόσωπό της κοινωνία, υπονομεύει την καθεστηκυία τάξη. Η παράδοση του πολιτισμού του λαϊκού γέλιου ανήκει στην καρδιά της ευρωπαϊκής πολιτιστικής κληρονομιάς: το χιούμορ που αντιστρέφει τη θεϊκή τάξη ... το γέλιο ως το καλύτερο ελιξίριο της αναζωογόνησης, το απελευθερωτικό γέλιο, ευτυχής μεταμόρφωση, το κακόβουλο και αυθάδες γέλιο κατά σύλληψη και τον εαυτό σας.

Πέντε αιώνες αργότερα, η Ευρώπη βρίσκεται τόσο πολύ αβέβαιη από μόνη της. Ένα εορταστικό αφιέρωμα στην τρέλα - ακόμη και με ασαφή χαρακτήρα – (- αν υπάρχει ασαφής χαρακτήρας - ) φαίνεται να είναι η πιο σχετική για την αντιμετώπιση των παραλογισμών της ζωής και της κοινωνίας και να αμφισβητούν την καθεστηκυία τάξη των πραγμάτων.

Ένας από τους σκηνοθέτες Leonid Vlassov, προέρχεται από τη Μόσχα Teatr na Taganke, ένα σχολείο του Stanislavki θεάτρου. Κανει μια διεπιστημονική δημιουργία που συνδυάζει το γελοίο θέατρο, με μουσική, τραγούδια, χορό και κουκλοθέατρο και το θέατρο αντικειμένων. Είναι το λαϊκό θέατρο του ετήσιου πανηγυριού του Rabelais, ένα καρναβάλι φάρσα όπου ο τέταρτος τοίχος εξαφανίζεται, όπου το κοινό συμμετέχει στη λειτουργία της κάθαρσης και όπου υπάρχει προσωρινή αναστολή της λογοκρισίας και των απαγορεύσεων. Είναι ένα ζωντανό θέατρο, πρωτόγονο, συμμετοχικό και αντι-ακαδημαϊκό, με αποτελεσματικές καρικατούρες, καταρράκτες της χαράς και έξυπνες, κυνικές εφευρέσεις. Το πανηγύρι ξεκινά ήδη πριν από την είσοδο του κοινού με παιχνίδια, κρασί, χορούς .. και την τελετουργική τοποθέτηση των θεατών. Ένας Δήμαρχος της Βραδιάς επιλέγεται μεταξύ των θεατών.

Η μουσική, που δημιουργείται από την Καλλιρρόη Pαουζαίου είναι μια μελωδική διαφωνία από εφευρισκόμενα όργανα και παιχνίδια, μια συμφωνία ανθρώπων, ζώων και μηχανικών όπου το πλοίο γίνεται ένα μεγάλo αντηχείο: μια συμφωνία του βρυχηθμού της θάλασσας, κουδουνισμάτων των κινητήρων, χτυπήματος των πανιών, τριξίματος των μπλοκ ανύψωσης, ουρλιαχτού του ανέμου, εκρήξεων και βροντών από γέλια, αναστεναγμών, ουρλιαχτών, βρυχηθμών, φλύαριών και ρουθούνισματων των πιστών του πληρώματος:

Το πλήρωμα
Η προσαρμογή, σκηνοθεσία:
Leonid Vlassov (Ρωσία) & Tristan Breton (Γαλλία)
Μουσική:
Καλλιρρόη Pαουζαίου  (πληκτροφόρα, έγχορδα, τραγούδι - Ελλάδα)

Οι ηθοποιοι
Beatriz Insa (Ισπανία)
Valιrie Mignucci (Γαλλία)
Audrey Vecco (Γαλλία)
Sandra Lacoste (Γαλλία)
Jean-Christophe Petit (Γαλλία)
Tova Gleyses (Γαλλία)
Valιrie Cartier (ηθοποιός /σκηνογράφος, Γαλλία)
Αύγουστ Dirks (ηθοποιός / καπετάνιος - Ολλανδία)
Λόλα Stouthamer (πνευστά- Ισπανία)

Home